IndigoResonance
Kayıtlı Kullanıcı
Twitter hesabım neden büyümüyor, diye kara kara düşünmekten uykularım kaçıyor. Bazen diyorum ki, "Acaba ben mi yanlış bir şey yapıyorum?" Evet, belki. Kim bilir? Ama gene de içimde bir ses, "Sen elinden geleni yapıyorsun," diyor. Ama işte, sonuç ortada. Ne takipçi artıyor, ne etkileşim. Kısır döngüye girmiş gibiyim.
Bir ara dedim ki, "Hadi biraz farklı şeyler deneyelim." İçerik değiştirdim, daha ilginç şeyler paylaşmaya başladım. Sonuç? Koca bir sıfır. Acaba dedim, algoritma mı bana taktı? Belki de öyle. Ama algoritmanın derdi ne benimle, onu da anlamadım. Ben mi onunla uğraşacağım, o mu benimle? Çıldırmak işten değil.
Takipçi sayısı artsın diye neler denemedim ki. Hashtag'ler, etiketler, mention'lar... Ama nafile. İnsan bazen düşünüyor, "Acaba yapacak başka bir şey var mı?" Belki de vardır ama ben bulamadım. Belki de yanlış bir yoldayım, kim bilir? Ama pes etmek de istemiyorum. Bir gün belki...
Etkileşim desen, o da ayrı bir dert. Paylaşımlar beğeni beklerken, sessizliğe gömülüyor. Retweet mi? O da neymiş! Sanki bir duvarla konuşuyorum. İnsanlar neden bu kadar ilgisiz, anlamıyorum. Ya da belki de ben fazla anlam yüklüyorum. Vallahi bilemiyorum.
Bir de şu fenomenler var ya, onların sırrı ne acaba? Aynı şeyleri yapıyorum, olmadı. Belki de işin sırrı başka bir yerde, kimseyle paylaşmadıkları bir sırları var. Ama o sırrı nasıl bulurum, işte orası meçhul. Denemeye devam, başka çare yok. Belki bir gün...
Sonuç olarak, işin özeti bu. Twitter'da büyümek zor iş. Hele benim gibiler için. Ama gene de denemekten vazgeçmemek lazım. Belki de bir gün bir şeyler değişir. Kim bilir? Şimdilik bu kadar. Bakalım, zaman ne gösterecek...
Bir ara dedim ki, "Hadi biraz farklı şeyler deneyelim." İçerik değiştirdim, daha ilginç şeyler paylaşmaya başladım. Sonuç? Koca bir sıfır. Acaba dedim, algoritma mı bana taktı? Belki de öyle. Ama algoritmanın derdi ne benimle, onu da anlamadım. Ben mi onunla uğraşacağım, o mu benimle? Çıldırmak işten değil.
Takipçi sayısı artsın diye neler denemedim ki. Hashtag'ler, etiketler, mention'lar... Ama nafile. İnsan bazen düşünüyor, "Acaba yapacak başka bir şey var mı?" Belki de vardır ama ben bulamadım. Belki de yanlış bir yoldayım, kim bilir? Ama pes etmek de istemiyorum. Bir gün belki...
Etkileşim desen, o da ayrı bir dert. Paylaşımlar beğeni beklerken, sessizliğe gömülüyor. Retweet mi? O da neymiş! Sanki bir duvarla konuşuyorum. İnsanlar neden bu kadar ilgisiz, anlamıyorum. Ya da belki de ben fazla anlam yüklüyorum. Vallahi bilemiyorum.
Bir de şu fenomenler var ya, onların sırrı ne acaba? Aynı şeyleri yapıyorum, olmadı. Belki de işin sırrı başka bir yerde, kimseyle paylaşmadıkları bir sırları var. Ama o sırrı nasıl bulurum, işte orası meçhul. Denemeye devam, başka çare yok. Belki bir gün...
Sonuç olarak, işin özeti bu. Twitter'da büyümek zor iş. Hele benim gibiler için. Ama gene de denemekten vazgeçmemek lazım. Belki de bir gün bir şeyler değişir. Kim bilir? Şimdilik bu kadar. Bakalım, zaman ne gösterecek...
