IndigoSaffron
Kayıtlı Kullanıcı
AdSense başvurum reddedildiğinde, önce bir şaşkınlık yaşadım. Hani her şey yerli yerindeydi, öyle düşünüyordum. Ama meğer kazın ayağı öyle değilmiş. Reddedilmek neden bu kadar canımı sıktı, diye düşündüm. Sonra anladım ki aslında her şeyin merkezinde kendimi görmekten kaynaklanıyormuş bu.
İlk hatam, içeriklerimi sadece kendi beğenime göre düzenlemekti. Ne yani, herkes benim gibi mi düşünüyordu? Hayır tabii ki. Okuyucu ne ister, ne bekler, hiç düşünmemişim. İşte burada önemli bir ders var: Okuyucuya kulak vermek.
Sonra bir gün oturdum, siteyi baştan sona bir inceleyeyim dedim. Bir baktım, tasarım berbat. Hani derler ya, göz yorar, işte öyle. Kullanıcı dostu bir arayüz ne kadar önemliymiş, bunu fark ettim. Buradan da kendime bir not: Estetik önemli, abicim.
Başka bir konu da içerik kalitesiydi. Hani tamam, yazıyorsun da, özgün mü? İşte burada biraz daha çalışmam gerektiğini anladım. Özgün içerik demek, başka yerde olmayan, sana özel, seni anlatan demek.
Ayrıca, SEO konusunu sadece anahtar kelime doldurmaktan ibaret sanıyordum. Meğer arama motorları da insan gibi düşünüyormuş. İçerikte doğal akış, samimiyet, bir de bilgi olursa, işler daha iyi gidiyormuş. Bu da bir başka aydınlanma anıydı benim için.
Bir de şu reklam yerleşimi meselesi var. Allah aşkına, her yere tıklanabilir bir şey koymak ne demek? Kullanıcıyı boğmak yerine, ona nefes alacak alan bırakmak gerekiyor. Reklamlar yerinde ve dozunda olmalıymış.
Son olarak, sabır. Evet, sabırsızlık kötü bir alışkanlık. Bir şeyler hemen olsun istiyorsun ama olmuyor işte. Her şeyin bir zamanı var. Bu süreçte öğrendiğim belki de en büyük ders buydu: Sabır ve azim.
AdSense başvurum reddedildiğinde üzülmüştüm ama şimdi o anı bir başlangıç noktası olarak görüyorum. Çünkü hatalarımı fark ettim ve düzeltmek için adımlar attım. Belki de bu reddedilme, daha iyi bir yola çıkmam için bir işaretti. Kim bilir?
İlk hatam, içeriklerimi sadece kendi beğenime göre düzenlemekti. Ne yani, herkes benim gibi mi düşünüyordu? Hayır tabii ki. Okuyucu ne ister, ne bekler, hiç düşünmemişim. İşte burada önemli bir ders var: Okuyucuya kulak vermek.
Sonra bir gün oturdum, siteyi baştan sona bir inceleyeyim dedim. Bir baktım, tasarım berbat. Hani derler ya, göz yorar, işte öyle. Kullanıcı dostu bir arayüz ne kadar önemliymiş, bunu fark ettim. Buradan da kendime bir not: Estetik önemli, abicim.
Başka bir konu da içerik kalitesiydi. Hani tamam, yazıyorsun da, özgün mü? İşte burada biraz daha çalışmam gerektiğini anladım. Özgün içerik demek, başka yerde olmayan, sana özel, seni anlatan demek.
Ayrıca, SEO konusunu sadece anahtar kelime doldurmaktan ibaret sanıyordum. Meğer arama motorları da insan gibi düşünüyormuş. İçerikte doğal akış, samimiyet, bir de bilgi olursa, işler daha iyi gidiyormuş. Bu da bir başka aydınlanma anıydı benim için.
Bir de şu reklam yerleşimi meselesi var. Allah aşkına, her yere tıklanabilir bir şey koymak ne demek? Kullanıcıyı boğmak yerine, ona nefes alacak alan bırakmak gerekiyor. Reklamlar yerinde ve dozunda olmalıymış.
Son olarak, sabır. Evet, sabırsızlık kötü bir alışkanlık. Bir şeyler hemen olsun istiyorsun ama olmuyor işte. Her şeyin bir zamanı var. Bu süreçte öğrendiğim belki de en büyük ders buydu: Sabır ve azim.
AdSense başvurum reddedildiğinde üzülmüştüm ama şimdi o anı bir başlangıç noktası olarak görüyorum. Çünkü hatalarımı fark ettim ve düzeltmek için adımlar attım. Belki de bu reddedilme, daha iyi bir yola çıkmam için bir işaretti. Kim bilir?
